Zolang je door een houten bril kijkt zul je overal splinters zien. En hoewel je dat waarschijnlijk zeer scherp ziet, schiet niemand wat op met die waarneming, met dat oordeel. Een oordeel over iets of iemand schaadt altijd de verbinding, het staat samenzijn en ook leren in de weg. Het word pas leren als de splinter jou wijst op de balk in je eigen oog. Die verstoort alles. Die ontneemt je licht en zicht. De Bijbel maakt ons glashelder in Matteüs 7 en Lucas 6. Maar hoe gaat dat dan, zo’n balk verwijderden?

In deze workshop zul je niet alleen ervaren hoe veel en vaak je eigenlijk ergens over oordeelt maar ook hoe je concreet zo’n balk uit je oog kunt verwijderen. Eenmaal uit je oog blijken die balken ineens ook kostbaar bouwmateriaal te kunnen zijn (Hag.1:8)!! En trouwens …. waar zijn al die splinters gebleven?

Deze workshop is bedoeld voor iedereen die het experiment aandurft om eens wat minder exclusiviteit toe te kennen aan het verstand en wat meer ruimte te bieden aan het hart. Deze route van weten naar leren en groeien is al voor veel mensen een enorme verrijking gebleken. Deze workshop is opgebouwd uit diverse elementen die ik in de loop van de jaren vergaarde. De belangrijkste hiervan voor deze workshop zijn de Benedictijnse spiritualiteit en de Geweldloze Communicatie van Marshall Rosenberg.

je kunt je hier aanmelden.

a

Er worden tien verschillende workshops verzorgt! Workshopmedewerkers zijn Jaap Boersema ( YouRoute), Rob Zigter ( ID Training & Solutions), André Maliepaard ( jeugdwerker NGK), Ronald van der Molen (gemeentestichter), Jan Pool (Shelter Haarlem), Albert Hoekstra en Jaap Ketelaar (Xpand), Anne Pals, Carine Coehoorn en Pieter de Kruijf ( bestuursleden van de Vereniging Christen Coaches)

a

‘Zet je relaties op het spel’

leerdag over het ombuigen van conflicten en andere lastige zaken

Eerlijk uiten, relaties verstevigen en je doel bereiken, het kan echt samengaan. In verschillende workshops zullen de deelnemers zelf ervaren dat het eerlijk uiten van wat er in je omgaat niet perse tot conflicten hoeft te leiden. De leerdag is bedoeld om de eerste concrete handvatten aan te reiken waarmee je thuis of op het werk je relaties direct kunt verbeteren.

Datum:    14 oktober 2010
Tijden:    10.00 – 17.00 uur daarna ‘evaluatie-borrel’
Locatie:   De Beukenhof – Biezenmortel (bij Den Bosch)
Prijs:       85 euro inclusief lunch, koffie en een drankje na  afloop

Je kunt je hier direct aanmelden en (met iDeal) betalen

De trainers zijn: Mirjam Boogaart, Pieter  de  Kruijf en Elfin Moningka. Zij verzorgen deze bijzondere leerdag als afsluiting van hun opleiding tot trainer Geweldloze Communicatie.
Deze training is daarom ook geschikt voor mensen die ‘alleen maar’ kennis willen maken met het  gedachtegoed van  Marshall Rosenberg en zijn ‘Geweldloze Communicatie’.

Downloaden flyer

a

Ergens in geloven en daar niet naar leven, is oneerlijk.
Mahatma Gandhi.

Ook aan jou gedrag zal niet altijd af te lezen zijn waar je in gelooft, waar je op vertrouwt. Ons gedrag is vaak een reactie op iets wat er gebeurd, het wordt meestal niet vooraf gegaan door de overweging of dit wel de reactie is die wij ook bewust zouden kiezen, die bij ons hoort. Meestal hebben we helemaal geen tijd om ons wat dan ook af te vragen, we volgen gewoon onze aangeleerde ‘gewoontes’.

Maar, doen waar je in gelooft vraagt natuurlijk meer. Het vraagt zelf-vertrouwen. Vertrouwen op de intentie van je hart. Dat betekent niet dat je uitsluitend blijde en mooie intenties aantreft in je hart. Het betekent wel dat wat er ook in je hart opkomt écht is en uniek voor jou. Dat wat jou uniek maakt en dus ook waar jij in gelooft vind je daar. Echt ergens in geloven heeft dus met de intenties van je hart te maken.

Als je niet leeft naar waar je in gelooft betekent dat dus eigenlijk dat je ontkent wat je diep van binnen bezighoud.Dat je je afsnijdt van van wat jou uniek maakt, van je eigen persoonlijkheid.Je verklaard jezelf min of meer niet van toepassing.

Het maken van keuzes gebaseerd op ‘waar je in gelooft’ vraagt  wel lef. Je verstand zal zich vaak tegen zo’n keuze verzetten. Het waarschuwt bijvoorbeeld voor herhaling van eerdere slechte ervaringen. Of het wil bepaalde illusies van veiligheid of waardering in stand houden. Als je meer wilt kiezen voor waar je in gelooft is het dus belangrijk dat je die reflexen bij jezelf herkent.

Je kunt natuurlijk niet altijd zo maar doen wat je hart je ingeeft. Het blijft belangrijk dat je ingevingen de route houden via je verstand. Je kunt dan de best werkende strategie kiezen om met je ingeving om te gaan. Soms levert het heel veel op om even te wachten met het volgen van je ingeving. Soms ben je ook niet eens in staat om er direct iets mee te doen. Maar pas op, dit is tegelijk het meest gebruikte excuus om helmaal niet naar je hart te luisteren.

Blijf wel altijd kiezen voor de route via het hart! Geef altijd erkenning aan wat er uit je hart opkomt aan ingevingen, gevoelens en behoeften ook al kun je er niet direct iets mee. Het hart is het enige juiste startpunt. Het is jouw unieke plek. Niemand anders kan daar komen. Het verteld je altijd wat er ‘leeft’ in jou.

Christenen zeggen dat je hart ook de plek is waar God tot je spreekt. Dat sommige ‘ingevingen’ van Hem komen. Dat je iets krijgt om door te geven. Iets te betekenen in je omgeving en kleur toe te voegen. Je kunt soms heel diep ervaren dat iets waar is, voor jou waar is, geen twijfel aan. Maar durf je zelf ook op die ingevingen te vertrouwen?

Het negeren van deze ingevingen noemt de Bijbel ‘zonde’. Je komt op die manier niet tot je recht. Wat jou uniek maakt blijft voor iedereen, en zelfs voor jezelf, verborgen. Als jij je kleur aan de wereld onthoud word hij weer een beetje fletser.

Erkennen van wat er in jezelf omgaat is jammer genoeg niet makkelijk. In onze samenleving wordt ons hoofd meer geconditioneerd en gewaardeerd dan ons hart. Dat is een treurige zaak. Vooral als je beseft dat we bij onze geboorte perfect in staat waren om aan te geven wat er in ons omging. Je kunt gerust zeggen dat je elk jaar dat je ouder word wat verder bij jezelf of je hart vandaan word geleid.

Je hoofd neemt de regie elk jaar een beetje meer over. Je gaat steeds meer vertrouwen op het idee dat je alles onder controle hebt, op je eigen redenaties, op wat men van je verwacht, op hoe het hoort enzovoort. Gelukkig hoeft het niet zo te gaan. Je kunt actief ingrijpen en oefenen hoe je je hart geleidelijk weer wat meer zeggenschap kunt geven. Hoe je weer wat meer van jouw kleur aan de wereld mee kunt geven.

Maar dat oefenen in zelf-vertrouwen hoe doe je dat? En werkt dat oefenen het bij iedereen? Komende weken en maanden zal ik je daar via deze artikelen nog veel meer over vertellen, maar als je daar niet op wilt wachten en direct aan de slag wilt kan dat natuurlijk ook.

Persoonlijke Coaching blijkt voor veel mensen een prima methode om aan hun zelf-vertrouwen te bouwen. Je kunt nu zelfs gratis uitproberen of dit bij jou ook zo werkt.

Voor mensen die liever in een groep leren ontwikkelde ik een basis-training verbindende communicatie van vier avonden waarin je leert om beter waar te nemen wat er in je omgaat. Waar je in gelooft. Waar je naart verlangt. We oefenen dan ook hoe je dat verlangen effectief met anderen kunt communiceren.

a

“Ik schenk je deze vier woorden: ik geloof in jou”.

Deze uitspraak van Blaise Pascal (1623-1662) is een van de mooiste en diepste die ik ken. Iedereen zou dat elke dag willen horen. “Ik geloof in jou”. Het betekent een bevestiging van wie je bent, en vertrouwen in wie je nog gaat worden. Het ontvangen van deze woorden zet je op je benen, het bouwt je op, maakt je sterk. “Yess, hij gelooft in mij, nu zie ik het zelf ook zitten”

Sommige Christenen geloven dat God elke dag tegen hen zegt dat hij in hen gelooft. Het valt hen echter meestal niet mee om dat ook zo van Hem aan te pakken, en echt te beleven. Het is dan meer een kwestie van weten dan van ervaren. Het werkt blijkbaar beter als iemand het hardop tegen je zegt. Als je kunt zien wie het is die in je gelooft.

Jammer genoeg zijn we meestal voor het “ik geloof in jou” van anderen afhankelijk. Niet dat we het niet tegen onszelf zouden kunnen zeggen. Maar we hebben afgeleerd om onszelf op dit gebied te vertrouwen. Onze omgeving heeft ons onvoldoende vertrouwd. We zijn onvoldoende bevestigd toen wij nog klein waren en nog onvoorwaardelijk in onszelf geloofden. Soms bleek het gevaarlijk om jezelf te ‘zijn’.

Wanneer heb jij voor het laatst je vertrouwen in iemand uitgesproken? Ben jij zelf in staat om iemand dit kostbare geschenk te geven? Iemand op die manier op te richten en kracht te geven? Waar zou zo iemand aan moeten voldoen voordat je dit kunt zeggen? Of blijkt misschien dat dit zelfs nog moeilijker is dan het vertrouwen uitspreken in jezelf.

Deze  vier woorden worden Blaise Pascal niet ontfutselt of afgedwongen. Nee, het mooiste is dat hij ze schenkt. Hij schenkt vertrouwen, hij geeft het. Hij neemt het risico om bij jou te zijn, met je mee te gaan. Hij gaat het avontuur aan, want dat blijft het natuurlijk ook.

Als jij ook graag wilt oefenen in het omgaan met deze vier woorden zodat je ze weer wat vaker tegen jezelf kunt zeggen, en op den duur zelfs weer aan anderen kunt schenken. Houd dan de komende weken mijn website in de gaten of abonneer je hiernaast op mijn nieuwsbrief. Ik werk op dit moment aan een hele serie artikelen over alle aspecten van vertrouwen. Dit doe ik als voorbereiding op het ontwikkelen van een training voor mensen die concreet stappen willen zetten in het verbeteren of zelfs herstellen van relaties met partner, kinderen of collega’s.

Als je liever één op één met mij aan herstel van vertrouwen werkt neem dan contact met me op zodat we een manier kunnen zoeken die bij jou past.

Vertrouwen is niet voor mij alleen een thema. Ook mijn collega Ton de Gans van Jada Coaching blogt dit jaar regelmatig over vertrouwen. Als dit onderwerp je boeit kun je dus ook zijn kijk hierop volgen.

a

“Mijn werk drukt uit hoe het met mijn ziel is gesteld. De kwaliteit van mijn werk en de toestand van mijn ziel zijn innig met elkaar verbonden.” Dit citaat komt uit het boekje Gezegend Leven van Wil Derkse. Hij beschrijft hierin Benedictijnse richtlijnen voor wie naar goede dagen verlangt.

In eerste instantie moest ik even wennen aan de combinatie van de woorden ziel en werk. Hebben die echt met elkaar te maken? Wat werken is weet ik inmiddels erg goed, maar wat is mijn ziel eigenlijk? Uit dit boekje begrijp ik dat mijn ziel alles is wat zich in mij afspeelt. Niet wat ik ben, maar wat er in mij gebeurd.

Alle prikkels die bij mij binnenkomen, die iets met mij doen, hebben dus direct invloed op mijn ziel. Derkse noemt dit ook wel mijn ‘gemoed’. Als ik veel plezierige prikkels heb gehad heb ik dus een kalm gemoed. Dan ken ik gemoedsrust.

Mijn gedrag is dan ook een spiegel van mijn gemoed, van mijn ziel. Zelfs wanneer ik kleine klusjes doe of een praatje maak ervaar ik dat een gespannen, agressief gemoed een ander resultaat oplevert dan wanneer ik kalm, aandachtig en in balans ben. Bij grote klussen werkt het natuurlijk niet anders. Of je nu een patiënt opereert, een bouwvergadering voorzit of aan een golfwedstrijd meedoet, de toestand van je ziel is de basis voor het resultaat.

Natuurlijk spelen er ook andere omstandigheden mee die het resultaat beïnvloeden. Er is altijd de verleiding om die als excuus te gebruiken maar;  Zit de markt echt tegen, of ben je er niet op uit geweest? Was het echt een extra moeilijke opdracht, of begon je te laat?
Ergens (diep van binnen) weet je wel wat waar is.

Als mijn werk dus echt uitdrukt hoe het met mijn ziel is gesteld heb ik daarmee een prachtige spiegel. Aan mijn werk kan ik zien hoe het met mij gaat. Dus ook of ik misschien rust nodig heb, of ik dingen doe die bij mij passen, of ik teveel van mijzelf vraag.

a

In gesprekken die ik heb met ondernemers is ‘druk’ een veel gebruikt woord. Veel van hen hebben het idee dat ze geen goed leven leiden. Dat ze te veel onder druk staan. Dat ze ergens iets niet goed doen. Met het toenemen van de druk en de drukte is geleidelijk ook plezier en enthousiasme verdwenen. Het leven is er uit. En dat is niet zo gek want ‘onder druk wordt alles plat’.

Ondernemen vraagt echter om leven, om bewegen, om in en uitademen. Misschien heb je wel meer aan een beetje onderdruk, een licht vacuüm. Wat ruimte om nieuwe wegen te onderzoeken en inspiratie op te doen.

Maar hoe kom je nu onder die druk vandaan? Dat zal toch eerst moeten. Waar kan je die druk afblazen? En hoe kun je ervoor zorgen dat hij niet direct weer oploopt?

In een aantal korte artikelen wil ik je laten zien hoe je op een nieuwe manier met die ‘druk’ om zou kunnen gaan. Hoe je die weer op een nivo krijgt die bij jou past. Een nivo dat jou stimuleert, in plaats van langzaam vermorzeld.

Als u geïnteresseerd bent in de ‘drukregelaar’ abonneer je dan op mijn nieuwsbrief in de kolom hiernaast. Je krijgt de artikeltjes dan vanzelf (en gratis) in huis.

a

Onlangs nam ik afscheid van een goede vriend die voor langere tijd naar het buitenland vertrekt. Ik zal hem missen. We spraken elkaar vaak en ik heb veel van hem geleerd.Toen ik aan anderen probeerde te vertellen wat hij voor mij betekende kwam het beeld van een bron bij me op.

Ik heb het altijd fascinerend gevonden hoe soms na een uur luisteren de bron ineens pruttelend tot leven kon komen.

Als de bron eenmaal stroomde stopte het gepruttel en werd de stroom constant. Ik genoot van alle wijsheden en inzichten die dan langs kabbelden. Aanreikend, nooit bewerend, belevend niet wetend.

Voor mij was het nog wel eens lastig om de bron niet te verstoren. Het was geen krachtige bron, hij stroomde alleen als er ruimte was voor zijn water. Maar als die ruimte er was dan stroomde hij ook bijna zonder einde.

De rust van de bron wees mij vaak de weg uit mijn hoofd en mijn denken naar mijn hart. Want ook mijn hart verteld mij alleen wat er in mij omgaat als ik de rust heb om ernaar te luisteren.

Hoe zal het mij vergaan nu mijn vriend verhuist is. Zal het landschap langzaam uitdrogen? Of is nu misschien de tijd gekomen om op mijn manier voor anderen een bron te zijn? De tijd zal het leren.

Maar hoe dan ook, ik zal altijd blijven opletten of er in de buurt niet iets begint te pruttelen …….

a

Onlangs had ik een inspirerende ontmoeting met Harro Jansen. Hij is een van de voormannen van het christennetwerk|gmv. Wij ontmoetten elkaar op een van de netwerkbijeenkomsten die het cgmv regelmatig organiseert. Er bleek tussen ons zoveel uit te wisselen te zijn dat we daar een aparte afspraak voor maakten. Harro had toen het idee om dat gesprek te combineren met een mooie toertocht op de moter. Hij noemde dat een Ride & Talk. Het werd een boeiende ontmoeting. We hebben in een open sfeer veel van wat ons bezighoud met elkaar kunnen delen. We spraken over zijn fruitmachines en mijn coaching maar ook over geloven, over oud zeer en over nieuwe uitdagingen. Op de website van christennetwerk|gmv staat een kort verslag dat Harro over deze Ride & Talk schreef.

a

Wat mannen gevoel noemen is meestal meer een mening. Wat dacht je van ‘ik voel dat ik gelijk heb?’ of ‘ik voel daar helemaal niets voor.’ Ze denken hun eigen gevoelens bij elkaar. Als er per ongeluk echte gevoelens worden geraakt, maakt hen dat onrustig en  onzeker. Ogenblikkelijk komen de meest verfijnde dooddoeners en uitvluchten om de hoek. Ze klinken redelijk maar ze zorgen er ook direct voor dat de aandacht zich weer naar het hoofd verplaatst.

 Gevoel zweeft niet, het zit in je lichaam. Gevoel is lang niet zo zweverig als het lijkt. Veel mensen denken dat gevoel iets is dat in de lucht zweeft of je aan komt waaien. Dit is echter in het geheel niet zo. Gevoel is puur fysiek. Het zit in je lichaam. Het is je lichaam die tegen je praat. De bekende uitspraak van ‘luisteren naar je lichaam’ gaat dus over gevoel.

 Gevoel zegt niet wat jij in een situatie moet doen, het zegt wat de situatie met jou doet. Het is duidelijk dat je reacties door je ‘bovenkamer’ moeten worden bestuurd. Zij gaat daarbij af op de prikkels die ze aangereikt krijgt zoals geluid, licht en pijn. Hoe helderder de prikkels doorkomen hoe beter de reactie. Wat zou er bij jou veranderen als je wat van je gevoelens als prikkels door zou geven aan je bovenkamer?

foto: ramzi hashisho

a