Pieter de Kruijf (1959)

Waar ben ik thuis.

Samen met mijn vrouw Anke woon ik met veel plezier op de boerderij waar ik ooit als 'middelste' in een groot gezin opgroeide. Zelf kregen we vier kinderen die inmiddels allemaal hun eigen weg gaan. Het erf levert, naast een heleboel werk, ook veel leef-ruimte op die we graag met anderen delen. Nadat ik er vijfentwintig jaar de kost mee verdiende zijn constructiewerk, bouwen en installeren nu terug gebracht tot 'hobby' waar ik veel plezier aan beleef.

Persoonlijke ervaring.

Oorspronkelijk opgeleid in de landbouw en mechanisatie maakte ik eind jaren tachtig de overstap naar de koel- en klimaattechniek. Later startte ik zelf een installatiebedrijf. In de kleine twintig jaar die ik daar de leiding had, hebben zich zowel zakelijk als persoonlijk diverse ‘ups en downs’ voorgedaan. Te laat kwam ik tot de ontdekking dat de vitaliteit van de onderneming niet in eerste instantie afhangt van de investeringen in organisatie, gebouwen of producten, maar van de vitaliteit van de ondernemer zelf. Ik ontdekte dat pas toen bleek dat ik zelf de rem was geworden op mijn eigen onderneming. Ik heb er toen voor gekozen om uit het bedrijf te stappen voor een periode van ‘revitalisering’.

Persoonlijke ontwikkeling.

In die adempauze bouwde ik aan mezelf met rust, lezen, opleidingen en coaching. Eindelijk kwam ik toe aan wat ik al heel lang wilde; investeren in mijn persoonlijke ontwikkeling. Ik verlangde ernaar om me te verdiepen in allerlei interessante inzichten die ik inmiddels ontdekt had in psychologie en theologie. Het werd een ware ontdekkingsreis. Een hele wereld van nieuwe inzichten. Sommigen waren er maar even maar de meeste bleven. Ik merkte dat ik steeds beter kon onderscheiden wat me echt boeide, dus niet alleen omdat het interessante materie was, maar vooral wanneer het me echt van binnen raakte. Ik leerde langzaam op dat raken te vertrouwen. Wat daar van binnen gebeurde, die ervaring, was echt. Daar kan ik ontdekken wie ik 'blijkbaar' ben.

Wat bied ik aan.

Na een lang traject van gerichte opleidingen en training leg ik mij nu met heel mijn hart toe op het begeleiden en trainen van mensen. Ik wil vooral een perspectief bieden aan hen die niet langer gebukt willen gaan onder overbelasting en frustraties in hun relaties. Je kunt hierbij wel merken dat ik een technische achtergrond heb want ik maak zaken graag concreet en werkend. Gedachten en gevoelens (juist die waar je geen raad mee weet) hoeven bij mij niet langer als 'vaag' of als bron van onrust terzijde te worden geschoven. Ik wijs je graag manieren aan hoe je die 'vage zaken' om kunt vormen tot je belangrijkste bron van informatie.

Wat leeft er in mij.

Ik heb een diep verlangen om mensen te helpen om eerlijker met zichzelf om te gaan. Het ontroert mij telkens weer als een cliënt, soms voor het eerst, ervaart wat een ontspanning en verrijking het brengt voor henzelf en hun omgeving als zij beginnen te vertellen wat ze werkelijk nodig hebben. Dat blijkt steeds het begin van een soort kettingreactie van geven en ontvangen. Een kettingreactie die relaties verdiept en levens verrijkt.

Christelijke spiritualiteit.

Voor mezelf, en voor de klanten die dat waarderen, duid ik hun ervaringen met christelijke woorden en begrippen. Dat wat er in je leeft is er immers niet voor niets. Dat leven, dat wat er in je leeft, komt wat mij betreft van God. Aandacht hebben voor wat je nodig hebt is op die manier aandacht hebben voor wat God door jou heen in wil brengen in de wereld. Ik noem dat Christelijke spiritualiteit.
Om mijn ontwikkeling te borgen in de raakvlakken die coaching heeft met Christelijke Spiritualiteit ben ik actief lid van de Vereniging van Christen Coaches.

Minder ego.

Omdat onze samenleving de hele dag al aan ons vraagt wat wij 'denken en vinden' ontstaat er een tekort in  waardering voor-, en oefening van wat we ervaren, voelen en beleven. Ons ego wordt op die manier steeds bevraagd en geprikkeld terwijl ons echte zelf, onze ziel, ons echte leven ligt te verschrompelen bij gebrek aan tijd en aandacht. Met al mijn activiteiten kies ik daarom ook bewust voor een soort tegenovergestelde on-balans door vooral aandacht te vragen voor wat er leeft en het 'denken en vinden' maar even te laten voor wat het is.