Over Benedictus van Nursia.
Benedictus van Nursia leefde aan het eind van de vijfde en de eerste helft van de zesde eeuw in de buurt van Rome. De wereld waarin hij werd geboren was een onzekere, door onlusten verscheurde wereld, die weinig veiligheid of geborgenheid kende, en de kerk was er bijna even slecht aan toe als de wereldse machten. Het was een wereld zonder vastigheden. Dit had ze gemeen met onze tijd. Het was een voortdurende strijd om te begrijpen wat er aan de hand was. Om die onrust en het politieke gemarchandeer te ontlopen zocht hij een alternatief in het leven als monnik. Na het nodige zoeken en proberen en het leven als kluizenaar stichtte hij in 529 een kloostergemeenschap op de Monte Casino. Voor die gemeenschap schreef hij een leefregel die bekent werd als 'de regel van Benedictus'.
Het is maar een heel klein boekje 73 kleine hoofdstukjes, een proloog en een slotwoord. In de meest recente vertaling beslaat het inclusief toelichting precies 100 bladzijden. Voor zover nu bekent heeft Benedictus geen andere geschreven boodschappen achtergelaten.

De 'Regel van Benedictus'
Meer dan vijftien eeuwen is de leefregel van Sint Benedictus een bron van wijsheid, uitdaging, inspiratie, steun en troost voor mannen en vrouwen, ongeacht of zij in een klooster leven of daarbuiten geconfronteerd worden met de problemen van alledag.
Ook vandaag zijn de diepe inzichten van Benedictus nog verrassend actueel. Wat onze levensomstandigheden ook zijn, de praktische en nuchtere kijk van Benedictus op het leven stelt ons in staat om evenwicht te vinden in geest, ziel en lichaam, en meer tot ons recht komen als mens.

Al 1500 jaar vitaal
Het is opmerkelijk dat een boekwerkje dat bijna 1500 jaar geleden geschreven is met het oogmerk het samenleven en samenwerken van een groep monniken in het Italiaanse Monte Casino en enkele naburige gemeenschappen te regelen,  zo opmerkelijk vitaal is gebleven. Wereldwijd leven er momenteel in meer dan 1300 communiteiten zo'n 35000 monniken en monialen volgens de Regel van Sint Benedictus; een regel die blijkbaar over voldoende flexibiliteit en souplesse beschikt om ook het samen-leven van religieuzen in de 21e eeuw goed te ordenen en te oriënteren.

Gericht op goede dagen.
De belangrijkste uitnodiging van Benedictus om deel te nemen aan zijn 'leerschool voor de heer', zoals hij zijn klooster noemt, is dat het gericht is op 'goede dagen'. Op persoonlijk en gezamelijk beleefdde vreugde, op groei en bloei van persoon én gemeenschap. In de aantrekkelijke en uitnodigende proloog parafraseert hij Psalm 34. Hij spreekt als het ware een virtuele samenkomst van potentiële kandidaten voor het kloosterleven toe als hij schrijft:

Ook verderop in de Regel benadrukt Benedictus dat zijn 'oefenschool voor de dienst aan de Heer' misschien soms voorschriften bevat die ietwat moeilijk of zwaar lijken, maar uiteindelijk voert de weg je naar een 'onuitsprekelijke zoete overgave'. Zelfs de moeilijke beklimming van de treden van de nederigheid en de deemoed, zal monniken weldra naar de liefde van God voeren, de 'volmaakte liefde die de vrees verdrijft'. Deugdzaam leven, zo stelt Benedictus, wordt zo een bron van plezier.

Ons leven dient dus niet een ascetische en sombere gevangenis te bezitten, maar beoogt goede dagen, een gaandeweg zich verruimend hart, en een gezegend leven.

Hier tref je een pagina tips over met boeken websites en dvd's over Benedictus