Het laatste pilletje
Afgelopen week had ik een boeiende ontmoeting met een evenwichtskunstenaar. Ik kom wel vaker in zijn winkel voor wat boodschappen, maar ik had de winkelier zelf nog niet eerder ontmoet. Mijn nietsvermoedende vraag naar zijn welzijn ontketende direct een waterval van woorden. Een klein halfuur later was ik compleet op de hoogte van de familiehistorie sinds 1785 inclusief de stamboom met jaartallen, alle bijzondere huwelijken, verhuizingen en kerkelijke verwikkelingen.
Nu bleek de man een boeiend verteller en ik ben altijd in voor een goed verhaal, tot zover dus niets aan de hand. In het begin had ik er hier en daar nog wel een korte vraag tussen gekregen maar later was dat compleet onmogelijk. Het facineerde me hoe hij mij overspoelde met een ware woordenvloed tot hij bijna buiten adem raakte.
Toen hij uiteindelijk vroeg waar ik me zoal mee bezighield vertelde ik hem dat ik een coach ben. Dat ik er mijn werk van gemaakt heb om ondernemers te helpen wat beter voor zichzelf te zorgen, zodat ze weer wat plezier leren hebben en relaties zich kunnen herstellen. Deze mededeling deed de man er nog een versnelling bijschakelen. In razend tempo vertelde hij me dat hij precies wist waar ik het over had; dat hij ook in die valkuil terecht was gekomen, dat hij ook veel mensen kende die te druk waren, hoe plotseling het begonnen was, wat de psycholoog had gezegd, hoe zijn buurman gezegd had dat hij zich niet moest aanstellen en dat zijn vrouw er niets van begreep.
“Alleen het laatste pilletje hé, daar kom ik maar niet vanaf.” Tot mijn verrassing zweeg hij plotseling en staarde voor zich uit. Ik durfde niets meer te vragen uit angst dat hij er nog een versnelling bij zou schakelen, en er dan misschien wel in zou blijven…
“Ik heb altijd gedaan wat ze van me verwachtten. Nooit iemand teleurgesteld, m’n vader niet, m’n oom niet en m’n vrouw niet. De klanten konden altijd op me rekenen en ik maakte 80 uur per week. Nu heb ik dat drastisch ingekort, neem ik af en toe zelfs een pauze en maandagmiddags heb ik vrij. Dat scheelde me op termijn twee pilletjes”.
Het gaat nu stukken beter maar het draait allemaal om evenwicht; tussen niet te veel doen, op tijd naar bed, afleiding zoeken en medicijnen. Maar dat laatste pilletje hé, verdorie ik kom er maar niet vanaf………
Popularity: 100% [?]
Geplaatst onder: Zonder categorie, coaching, column
